ყვავილები საუკუნეების განმავლობაში ემოციების გადმოცემის ერთ-ერთი ყველაზე დახვეწილი ფორმაა. ხშირად ისინი იქ ამბობენ სიტყვას, სადაც სიტყვა ზედმეტია. წითელი ვარდი სიყვარულს აღნიშნავს, თეთრი შროშანი — სიწმინდეს, ია — მოკრძალებას.
ისტორიულად, ვიქტორიანულ ეპოქაში ყვავილების ენა — „ფლორიოგრაფია“ — იმდენად გავრცელებული იყო, რომ ადამიანებს შეეძლოთ მთელი მესიჯი მხოლოდ თაიგულით გადაეცათ. ყვავილების კომბინაცია, რაოდენობა და ფერიც კი მნიშვნელობას ატარებდა.
დღესაც, მიუხედავად ტექნოლოგიური სამყაროსა, ყვავილი რჩება უნივერსალურ სიმბოლოდ. დაბადების დღე, ქორწილი, ბოდიში თუ მადლობა — სწორად შერჩეული ყვავილი ქმნის ემოციურ კავშირს.
ყვავილების არჩევისას მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ვიზუალური ეფექტი, არამედ მისი სიმბოლური დატვირთვაც. სწორედ ეს აქცევს ყვავილს უბრალო მცენარიდან ღრმა მნიშვნელობის მატარებელ ჟესტად.